Dok se u Beogradu danas održava sahrana pravosnažno osuđenog ratnog zločinca Ratka Mladića, gotovo svi vodeći mediji u Srbiji, uključujući režimske tabloide, javni servis, ali i N1, kroz svoja online izdanja izvještavaju uživo s lica mjesta.
Ono što im je zajedničko jeste način na koji oslovljavaju čovjeka osuđenog na doživotni zatvor zbog genocida i drugih ratnih zločina. Za njih je “general“, “nekadašnji komandant Vojske Republike Srpske“ ili “ratni komandant“.
„Ratko Mladić, nekadašnji komandant Vojske Republike Srpske, koji je umro u Hagu služeći kaznu doživotnog zatvora zbog genocida i ratnih zločina, biće sahranjen danas na beogradskom Topčiderskom groblju“, počinje svoj live blog N1.
Radio-televizija Srbije prenosi da će “Patrijarh srpski Porfirije služiti opelo Ratku Mladiću u 12 časova u Crkvi Svetog apostola Luke u Košutnjaku, najavljeno je iz Srpske pravoslavne crkve. Mladić će biti sahranjen u grobnici na Topčiderskom groblju u kojoj počiva i njegova ćerka, Ana“.
Tabloidi poput Informera, Telegrafa, Kurira i Aloa izvještavaju u izrazito afirmativnom tonu, predstavljajući današnji događaj kao “oproštaj Srbije od heroja“.
S druge strane, posebnu pažnju u BiH izaziva program entitetskog javnog servisa RTRS, koji od jutros u 6 sati emituje specijalni program posvećen Mladićevoj sahrani.
Posebno komično, gotovo groteskno, u svemu ovome danas zvuči ”ozbiljna zabrinutost“ Misije OSCE-a u Bosni i Hercegovini zbog direktnog prijenosa komemoracije presuđenom ratnom zločincu na Radio-televiziji Republike Srpske.
Dok OSCE izražava zabrinutost, RTRS od šest sati ujutro emituje specijalni program, javlja se uživo iz Beograda i u studio dovodi goste.
Zato bi, možda, bilo dobro da ljudi u Bosni i Hercegovini sve ovo vide. Ne zbog još jednog dana bijesa, nevjerice i zgražavanja, nego da do kraja razumiju stvarnost u kojoj žive i da vide šta njihove komšije, njihovi mediji i značajan dio njihovog političkog i javnog prostora misle o Ratku Mladiću i o zločinima za koje je osuđen.
Bilo bi dobro da istovremeno uvide i kolika je stvarna snaga međunarodne ”zabrinutosti“. Bosna i Hercegovina se, prije svega, mora uzdati u sebe i vlastitu sposobnost da pamti i prepoznaje.
Današnji prijenos iz Beograda možda jeste ružna slika. Ali, barem, nije skrivena. To je ponekad korisnije od hiljadu saopćenja o ”ozbiljnoj zabrinutosti“.
